Wynalazek dotyczy nowych pochodnych 2 - amino - 4,6 - difenylobenzeno - 1,3 - dikarbonitrylu o wzorze ogólnym. Ujawniono również sposób wytwarzania nowych pochodnych 2 - amino - 4,6 - difenylobenzeno - 1,3 - dikarbonitrylu, które mogą znaleźć zastosowanie jako fotosensybilizatory do procesów fotopolimeryzacji kationowej. Przedmiotem wynalazku są także nowe fotosensybilizatory do procesów fotoinicjowanej polimeryzacji kationowej oraz nowe systemy fotoinicjujące zawierające:

Sposób otrzymywania stałej postaci nanocząstek srebra, złota, miedzi, platyny, niklu, selenu albo ceru polega na tym, że zawiesinę nanocząstek o stężeniu od 50 do 5000 mg/dm3 wprowadza się do probówek wirnikowych, poddaje procesowi wirowania z prędkością 20 000 obr/min do 150 000 obr/min, a proces wirowania prowadzi się raz, bądź powtarza się go co najmniej raz odprowadzając w międzyczasach supernatant i uzupełniając wirowaną zawiesinę, a po wirowaniu odprowadza się supernatant, natomiast osa

Zastosowanie tufu wulkanicznego po obróbce termicznej jako materiału do umacniania spiekanych kompozytów na osnowie miedzi, w których wyprażony tuf o średniej wielkości ziaren poniżej 20 μm, a korzystnie poniżej 5 μm, w ilości 0,1 do 12% masowych w przeliczeniu na masę kompozytu, jest rozproszony w osnowie metalicznej miedzi, przy czym tuf zawiera przynajmniej SiO2 w postaci K(Al2Si3O8) w ilości 32 do 51% masowych, Fe2O3 w ilości 11 do 13% masowych i Al2O3 w ilości 9 do 12,5% masowych w przel

Przedmiotem wynalazku jest zastosowanie pochodnych 2-metylobenzoksazolu o wzorze 1, gdzie: n= 1, 2, 3, ...., a X= anion jodoniowy J- lub anion chlorkowy Cl- lub anion bromkowy Br- lub anion rodankowy SCN- lub anion p-toluenosulfonowy CH3-, C6H4SO3-, jako kationowych fotoinicjatorów do sieciowania fotoreaktywnych kopolimerów poliakrylanowych.

Sposób znakowania poliakrylanowych klejów samoprzylepnych znacznikami fluoroscencyjnymi według wynalazku, charakteryzuje się tym, że znaczniki fluoroscencyjne na bazie kumaryny zawierające grupy karboksylowe i/lub hydroksylowe wbudowuje się na drodze reakcji chemicznej w strukturę poliakrylanowego kleju samoprzylepnego.

Sposób wytwarzania trójpolifosforanu sodu metodą jednostopniową polega na tym, że do stężonego kwasu fosforowego dodaje się stopniowo, przy ciągłym mieszaniu i rozcieraniu, sodę amoniakalną w takiej ilości by zachować stosunek stechiometryczny Na/P = 1,67, a następnie otrzymany produkt kalcynuje się, w temperaturze nie wyższej niż 550°C w czasie nie krótszym niż 30 minut.

Sposób otrzymywania tripolifosforanu sodu o wysokiej gęstości nasypowej zawierającego Fazę I, Fazę II lub ich mieszaninę polega na tym, że miesza się wysuszone rozpyłowo ortofosforany sodu z wodą przy stosunku wagowym suszone ortofosforany do wody od 1:0,4 do 1:0,6 oraz z recyrkulowanym pylistym tripolifosforanem sodu zawierającym co najmniej 75% frakcji o uziarnieniu poniżej 0,25 mm, zawierającym czyste Fazy I i II lub ich mieszaninę, przy stosunku wagowym suszone ortofosforany i recyrkulowa

Sposób wytwarzania poliakrylanowych klejów samoprzylepnych wykorzystujący proces sieciowania według wynalazku, charakteryzuje się tym, że jako związki sieciujące stosuje się funkcjonalne pochodne kumaryny zawierające w swojej strukturze grupy karboksylowe oraz grupy hydroksylowe, przy czym sieciowanie prowadzi się w obecności chelatów metali wielowartościowych i/lub wielofunkcyjnych izocyjanianów i/lub żywic aminowych.

Sposób wytwarzania pirofosforanu sodu i trójpolifosforanu sodu, polega na tym, że wyjściowy roztwór (R1) ortofosforanów o stosunku molowym Na/P od 1,4 do 2, a korzystnie 1,6 do 1,8 i stężeniu korzystnie 20-22% (m/m) P2O5, schładza się do temperatury niższej od temperatury otoczenia, korzystnie o co najmniej o 10°C, lecz nie niższej niż minus 5°C i oddziela pierwszego rodzaju kryształy (A) uwodnionych ortofosforanów dwusodowych, oddzielone kryształy gromadzi do wykorzystania w dalszych etapach

Strony