Sposób znakowania poliakrylanowych klejów samoprzylepnych znacznikami fluoroscencyjnymi według wynalazku, charakteryzuje się tym, że znaczniki fluoroscencyjne na bazie kumaryny zawierające grupy karboksylowe i/lub hydroksylowe wbudowuje się na drodze reakcji chemicznej w strukturę poliakrylanowego kleju samoprzylepnego.

Sposób wytwarzania trójpolifosforanu sodu metodą jednostopniową polega na tym, że do stężonego kwasu fosforowego dodaje się stopniowo, przy ciągłym mieszaniu i rozcieraniu, sodę amoniakalną w takiej ilości by zachować stosunek stechiometryczny Na/P = 1,67, a następnie otrzymany produkt kalcynuje się, w temperaturze nie wyższej niż 550°C w czasie nie krótszym niż 30 minut.

Sposób otrzymywania tripolifosforanu sodu o wysokiej gęstości nasypowej zawierającego Fazę I, Fazę II lub ich mieszaninę polega na tym, że miesza się wysuszone rozpyłowo ortofosforany sodu z wodą przy stosunku wagowym suszone ortofosforany do wody od 1:0,4 do 1:0,6 oraz z recyrkulowanym pylistym tripolifosforanem sodu zawierającym co najmniej 75% frakcji o uziarnieniu poniżej 0,25 mm, zawierającym czyste Fazy I i II lub ich mieszaninę, przy stosunku wagowym suszone ortofosforany i recyrkulowa

Sposób wytwarzania poliakrylanowych klejów samoprzylepnych wykorzystujący proces sieciowania według wynalazku, charakteryzuje się tym, że jako związki sieciujące stosuje się funkcjonalne pochodne kumaryny zawierające w swojej strukturze grupy karboksylowe oraz grupy hydroksylowe, przy czym sieciowanie prowadzi się w obecności chelatów metali wielowartościowych i/lub wielofunkcyjnych izocyjanianów i/lub żywic aminowych.

Sposób wytwarzania pirofosforanu sodu i trójpolifosforanu sodu, polega na tym, że wyjściowy roztwór (R1) ortofosforanów o stosunku molowym Na/P od 1,4 do 2, a korzystnie 1,6 do 1,8 i stężeniu korzystnie 20-22% (m/m) P2O5, schładza się do temperatury niższej od temperatury otoczenia, korzystnie o co najmniej o 10°C, lecz nie niższej niż minus 5°C i oddziela pierwszego rodzaju kryształy (A) uwodnionych ortofosforanów dwusodowych, oddzielone kryształy gromadzi do wykorzystania w dalszych etapach

Sposób wytwarzania pirofosforanu sodu i trójpolifosforanu sodu, polega na tym, że wyjściowy roztwór ortofosforanów o stosunku molowym Na/P od 1,4 do 2, a korzystnie 1,6 do 1,8 i stężeniu korzystnie 20-22% (m/m) P2O5, poddaje się odparowaniu do stężenia korzystnie 28% (m/m) P2O5, najlepiej w temperaturze podwyższonej, korzystnie 80-90°C lub poddaje się schładzaniu do temperatury niższej od temperatury otoczenia, korzystnie co najmniej o 10°C, lecz nie niższej niż minus 5°C, po czym oddziela pi

Sposób wytwarzania kompozycji epoksydowej, zawierającej związki glicydylowe otrzymane z glikolizatów poli(tereftalanu etylenu) oraz żywicę epoksydową otrzymaną z surowców petrochemicznych, polega na tym, że do żywicy epoksydowej z grupy eterów diglicydylowych bisfenoli, zwłaszcza 2,2-bis(p-hydroksyfenylo)propanu, eterów diglicydylowych glikoli, eterów diglicydylowych małocząsteczkowych żywic nowolakowych, dodaje się związki epoksydowe o wzorze ogólnym 1, 2 lub 3, w ilości od 1 do 80 części wa

Sposób wytwarzania hydrolizatu białkowego z tkanki mięsno-kostnej metodą chemiczną polega na tym, że proces hydrolizy prowadzi się przy stosunku wagowym tkanki mięsno-kostnej do wody od 1:0,75 do 1:3 w temperaturze od 70 do 130°C, w czasie od 0,5 do 3 h, po czym oddziela się od hydrolizatu tłuszcz i odpady kostne w znany sposób.

Sposób wytwarzania glicydylowych pochodnych tereftalanów bis(2-hydroksyalkilowych) z odpadowego poli(tereftalanu etylenu), w którym poli(tereftalan etylenu) poddaje się trzyetapowemu procesowi, obejmującemu w pierwszym etapie glikolizę w obecności uwodnionych octanów metali jako katalizatora, w drugim etapie reakcję addycji glikolizatów z epichlorohydryną w rozpuszczalniku aromatycznym w obecności kwasu jako katalizatora, który po zakończeniu reakcji addycji korzystnie neutralizuje się, a w t

Strony